Expositie van zaterdag 8 september tot en met zondag 28 oktober | www.dezwartepanter.com

Een paar jaar geleden ontdekte ik Une partie de campagne, de korte film van Jean Renoir (La grande illusion, La règle du jeu) uit 1936, gedraaid naar een verhaal van Guy de Maupassant, de grootmeester in het neerzetten van compacte situaties en het zo treffend schetsen van de codes binnen een burgerlijk milieu. Une partie de campagne vertelt het zondagse uitstapje van een Parijse middenstander met zijn familie naar een uitspanning buiten de stad. Er zijn de rivier, de roeibootjes, de vissteiger en het déjeuner sur l’herbe. Ook zijn er de lokale dandy’s die voor onverwachte amoureuze tribulaties zorgen. De impressionistische scène met het meisje op de schommel is een icoon uit de cinematografie.De film werd gedraaid door een jonge, talentvolle equipe, waaronder Luchino Visconti, Jacques Becker en fotograaf Henri Cartier-Bresson. Hij zit vol snedige dialogen en frappeert door het levendige camerawerk. Opvallend is hoe de cineast refereert aan het verleidelijke, zonovergoten oeuvre van zijn beroemde vader, de schilder Auguste Renoir.

Onlangs belandde ik in het dorpje Essoyes, ten zuiden van Troyes, waar ik het zomerkwartier van de Renoirs ontdekte. Op de begraafplaats vond ik ze samen, vader en zoon. Augustes naam staat boven op de gedenkzuil, zo ook zijn bronzen buste. De naam van de zoon is helemaal onderaan gebeiteld, letterlijk een voetnoot.

Het leek me allemaal zo prikkelend dat deze reeks van 72 aquarellen er het gevolg van is. Maar niet alleen de film is aanwezig: ook actuele thema’s uit mijn werk, soms autobiografische, klinken hier door.

 Jan Vanriet

Interartcenter, Zuivelmarkt 46 te Hasselt (tegenover Z33). 

Donderdag tot en met maandag, van 14 - 18 uur.

Tot 3 juni 2012.

www.interartcenter.be  | 0476 482735

Wie het werk van Jan Vanriet betreedt, komt in een wereld van mythen: politieke mythen, persoonlijke mythen en schildersmythen. Er is nogal eens over gesoebat of zijn werk literair is. Natuurlijk is het literair, voor zover er verhalen in worden verteld die beeldend deze mythen ontsluiten, verhalen die in dit almaar groeiende oeuvre voor wie zich erin verdiept steeds meer samenhang krijgen, zonder hun complexiteit te verliezen. Het zijn verhalen over oorlog en politiek, over ouders en arbeiders, over kunstenaars en reizen en over liefdes, mislukkingen, woede, landschap en geschiedenis.

Maarten Doorman, Closing Time

Massa en identiteitsverlies, schone schijn, de verwoestende gevolgen van verblindende ideologieën en de onbetekenende rol van de kleine mens daarin. Het blijft Vanriet fascineren.

Maar de schilder wil ook dat we goed kijken. Naar de manier waarop hij zijn werken soms dichtschildert, waardoor de nerveuze borsteltrek verdwijnt en er een verraderlijke rust verschijnt. Soms zie je dan weer hoeveel hij weggeschilderd heeft in een schilderij. Hier en daar, onder recentere lagen, doemt een vroeger beeld of een eerdere compositie op. Want ook een schilderij draagt in de verf zijn geschiedenis mee.

Elk schilderij verbergt en onthult. Daar is het Vanriet uiteindelijk om te doen.

Eric Rinckhout, Ons Erfdeel

Ronny Van de Velde has been active in the field of exhibition organisation and catalogue publication for about thirty years. This year he will present a museum on the scale of 1:7, made up of thirty rooms of original work, each 100 x 60 x 65 cm. Such an installation is a first at the BRAFA. The circuit begins with Grandville's drawings for Gulliver's Travels, the famous book in which scale plays such a major role. Subsequent exhibition rooms are devoted to symbolism, surrealism, photography, the Cobra group, abstract and minimal art, and some will feature works by contemporary Belgian artists including Peter De Cupere, Fred Eerdekens, Jan Fabre, Kris Martin, Wesley Meuris, Boy Stappaerts, Stefan Vanfleteren, Koen Vanmechelen, Wout Vercammen, Jan Vanriet and Cindy Wright. A collection catalogue will be published in conjunction with the opening of the miniature museum.